4 Şubat 2015 Çarşamba

Kendinden Bahsetmeyi Sevmeyenler


"Ben kendimden bahsetmeyi sevmem" 
Bu cümlenin yaklaşık dört buçuk saat boyunca dinleyeceğim safra kesesi ameliyatının ilk cümlesi olacağını henüz bilmiyodum. 
Belki de daha siparişlerimizi verirken anlamalıydım.  
Kahvesini mutlaka yağsız süt ve yarım şekerle içiyordu. Garsonlar ve yan masa da dahil olmak üzere hepimiz hayatımızın geri kalanında ona kahve yapacak bilgi donanımına artık sahiptik. 
Elimdeki bu gereksiz bilgiyle ne yapacağımı bilemediğimden, "şekeri bırakmak lazım yaaa" diye ortalama muhabbet düzeyinde bir cümle kurdum. Siz olsaydınız "tabii canım, çok zararlı" derdiniz biliyorum. En fazla kanser hücrelerinden bahseder tadımızı kaçırırdınız. Ama o, bunu söylemedi. O an dünyada en çok duymak istediğim o destek cümlesi yerine, şekerin safra kesesine zararı konulu mini bir konferans verdi. Bugünden sonra garson, yan masa ve ben yerini bi türlü anlayamadığımiz safra kesemizi korumak için şekere savaş açacaktık.
Kurduğum cümleler, muhabbetin bitmesine hizmet etmek yerine beni, safra kesesi ameliyatına daha da yaklaştırıyordu. Artık, yapacak hiç bişeyim kalmamiştı.
Yan masadakilerden özür dileyip, gerektiğinde şaşırmak, gerektiğinde "cık cık cık" demek üzere konuya odaklandim. 
Toplam 45 dakika süren bir operasyonu dört buçuk saatin sonunda bitirdiğinde yan masa tahliye edilmiş, garsonlar ise göz temasından kaçınır hale gelmişti. Galiba kimse, onun salatasını nasıl yediğini bilmek istemiyordu..

Artık, safra kesesini cok iyi tanıyordum ama bu gereksiz kese onu sevmem için yeterli gelmiyordu. Arada bir, insan sevmenin önemini kendime hatırlatıyor, karşımda saatlerdir susmadan konuşan bu insanda sevilecek bi taraf bulmaya çabalıyordum. 
Ama, evet o kendinden bahsetmeyi sevmezdi.
Belki de kendinde bahsedecek bir şey bulamıyordu.

Onun en kötü huyu herkesi kendi gibi sanması, hayatta en sevmediği şey yalan, en tahammül edemediği şey ise haksızlıktı. Peki en sevdiği özelliği neydi sizce? 
Tabii ki dürüstlüğü. 
Herkes gibiydi. Bildiğimiz, tanıdığımız herkes gibi.. 
Kendinden bahseden, edemeyen herkes gibi..
Tam da bu yüzden, bahsedecek bişeyi olmadığını bildiğinden, safra kesesinden bahsediyordu. 

Bir anda onu çok sevdim.
Hakikatten de dürüst kızmış doğrusu, hiç kendinden bahsetmedi. 

13 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Yazı bitince derin bir nefes aldım. Neyse ki kızmış. Ben erkek sanmıştım :)) Onun bir kız olması hafifletici bir sebep :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahahahah bidakine kahramani erkek secicem ki hafifletici sebebi olamasin cok kotuyumm :))

      Sil
  3. Birilerini daha sohbete dahil etseydiniz. Ya da işim var, deyip kaçmanın yolunu bulmalıydın.
    Safrasını baya yoğun atmış.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tabii ben biraz abarttim yazarken ama yine de saglam dinledim kendisini ;))

      Sil
  4. İyi sabretmişsiniz,tebrikler :)

    YanıtlaSil
  5. Sabırlıyım ben biraz evet

    YanıtlaSil
  6. Herkes gibi ya. Ne güzel tahlil etmişsiniz kendinden bahsetmeyi sevmeyen, yalana tahammülü olmayan, hep dürüstlüğünden kaybeden bütün o insanları. Herkes böyle ama maşallah herkes. Niyeyse de buna rağmen dünyayı pislik götürüyor...

    YanıtlaSil
  7. Safra kesesi ameliyat hikayesi anlatacaksın sandım ben oldum safra kesesiz bir insanım 1,5 senedir gayette mutlu mesut yaşıyorum :) Anlatımına bayıldım iyi sabretmişsin süper ♥

    YanıtlaSil
  8. Ya bir de sevseydi kendin bahsetmeyi:)
    Sabrın daim olsun canım sevgiler.

    YanıtlaSil
  9. Çok güzel olmuş hikaye bayıldım. Anlatımınızı çok sevdim. Abartı iyidir ama 4 bucuk saat biraz koparıyor hikayeden :D

    YanıtlaSil
  10. Yeni tanışıyor oldugunuz bır erkek sanmıştım ben de:) ama anlayamadım kendı mı olmuş amelıyat yoksa cerrah falan mı:)

    YanıtlaSil
  11. Hahhhaaahhhaaaaa... Offff offff offff yazık size...

    Sevgiler

    YanıtlaSil